Zac Harmon (Review Rootsville)

Zac Harmon feat. Texas Slim USA
KeepingTheBluesAlive.nl – Vlierden (NL)
zondag 12 november 2017
review and photo credits: Freddie Vandervelpen
© Rootsville 2017
Voor deze ‘Zac Harmon’ waren we in België nu eens eerst met aantredens bij ‘vzw Bluesnight’ en op ‘Blaublues’, en toch ging ik ondanks alles wat graag naar ‘Keeping The Blues Alive’ in Vlierden. Eén van de pluspunten hier in ‘zaal Thijssen’ is uiteraard het aspect ‘sound & vision’, en dan heb ik het nog niet over de uitgesproken vriendelijkheid hier in dit gedeelte van Nederland. Als klein ‘Belgske’ kan ik haast niet geloven dat de scheidingslijn tussen Limburg en Noord-Brabant in Nederland voor zulk een ommezwaai kan zorgen, en toch is het hier een verschil als dag en nacht. Een ander opmerkelijk feit is misschien minder positief en dat is dat ik hier nog nooit een echte ‘blues mama’ op de affiche zien staan heb en daar moeten we het met Theo en Martin toch nog eens over hebben ;-).
Moest de familie Brouwers eerder deze maand aanwezig zijn geweest op het fantastische ‘Bay-Car Blues’ in het noorden van Frankrijk zouden ze allicht wel een andere kijk op de ‘blues’ beginnen krijgen. Misschien moeten ze ook maar eens ‘babbelen’ met hun landgenoot Dave van Bladel want die heb ik ginds niet eens van zijn stoel zien komen, trouwens wij ook niet want het was zittend :-). De mama’s Dietra Farr en Diunna Greenleaf hebben daar zonder meer iets wonderbaarlijks uit de mouw geschud en dan hebben we het nog niet gesproken over sister Kat Riggins. Ja, Theo en Martin dit hadden jullie moeten meemaken en zeg nu niet dat de fout ligt bij jullie lieftallige echtgenotes Ellen en Mia :-).
Alle gekheid op een stokje, we krijgen ze nog wel zover. Nu terug naar het agendapunt van de dag en dat is zonder meer het optreden van Zac Harmon. Hij werd geboren in Jackson in de staat Mississippi aka ‘The Magnolian State’. Je kan stellen dat Zac Harmon de belichaming is van het historische gedeelte van Jackson, Farish St. De plaats waar ook legende Elmore James zijn opgang kende. Tijdens zijn carrière wist Zac Harmon al vele prijzen binnen te halen en dat de appel niet ver van de boom valt komt doordat zijn moeder een begaafd pianiste was en zijn vader als hobby op de harmonica kwam te blazen. Cab Calloway en Bill Farris waren huisvrienden en probeer je dan maar eens te verschuilen voor ‘de’ blues. Met de helaas overleden Sam Myers (1936-2006), wie een vriend was van Zac’s vader, begon hij op 16-jarige leeftijd samen te spelen. Wat later speelde hij zelfs aan de zijde van Z.Z. Hill.
Op 21-jarige leeftijd verhuisde hij richting LA en in die periode begon hij de ‘music business’ dan ook ernstig te nemen. Hij werkte hoofdzakelijk als ‘studio muzikant’ maar begon ook zelf nummers te schrijven en werkte zo ook als producer. Hij verbleef ook een tijdje bij Michael Jackson en schreef nummers voor onder meer ‘Evelyn ‘Champagne’ King’ en de Philly-formatie ‘The O’Jays’. Toch keerde Zac Harmon terug naar zijn roots en begon zo zelf terug opnames te maken. In 2004 won hij samen met zijn band ‘The Mid South Blues Revue’ in Memphis de prestigieuze ‘International Blues Challenge’ in de categorie ‘Best Unsigned Band’. Een periode van enkele albums en veel ‘touren’ was het gevolg wat resulteerde in nog meer prijzen en zo maken we ons op voor deze Award winning Chicago Bluesman.
Het verliep in eerste instantie nogal wat hectisch door het late toekomen van Zac Harmon en zijn band. Ik kan het best wel geloven want van uit het verre West-Vlaanderen in België richting Vlierden hier in Noord-Brabant doe je niet zomaar in één, twee, drie. Ik hoefde vandaag nu niet eens te zingen van ‘ik voel me zo verdomd alleen’ want uit het Franse landsgedeelte van België was ook een deligatie komen aanwaaien. Alles nog klaar op de valreep en dus mocht Martin deze ‘bluesman’ aankondigen. De Zac Harmon Band bestaat naast Zac zelf ook nog uit Chris Gibson (bas), Ralph Forrest (drums) en Corey Carmichael (keys). Als extra steun op de ‘sixtrings’ konden we ook nog ‘Texas Slim’ aankondigen.
Met de eerste twee nummers leek het erop of Zac Harmon nog in transport-modus zat maar daarna ging het steeds maar cresendo om tegen het einde van het concert helemaal uit de bol te gaan. Iets wat trouwens een signature is hier in Vlierden bij KBTA. Na ‘Hump Your Back’ kwam het spel al op de wagen te zitten met ‘Rasin’ Hell’. Het zou voor sommigen best wel een vermoeiende namiddag gaan worden want het was ‘shaken’ geblazen vanaf het begin. Tijdens de aankondiging van de band kregen alle bandleden de titel ‘doctor’ op zich gespeld en daar volgde ook wel wat verduidelijking bij. Een beetje over de politiek spuien nemen de Amerikanen er graag bij, trouwens we zouden het hier in Europa ook best wat meer mogen doen. Openlijk dan toch want tussen pot en pint gebeurt het wel.
If all politicians are bluesmen, the world would be a lot better than today…en yep, dat kunnen we zeker beamen en daarmee kregen we ‘I’m a Healer’. Daarna begon Zac Harmon aan een ‘preek’ waaraan de plaatselijke ‘pastoor’ nog een puntje aan kon zuigen en werd het hier in ‘zaal Thijsen’ wel bijzonder stil. Het zou een passage uit de bijbel zijn kunnen geweest over eerlijkheid en de de waarheid aldus ‘Reverend Zac’. Dit alles leidde tot een waanzinnig mooie en aangrijpende versie van Bob’s ‘Knocking on Heavens Door’. Chapeau!!!
Tijd ook om het vuur hier aan de lont te steken en de party kon beginnen. Tijd ook om de ‘dames’ van KTBA te ontlasten van hun taak als ‘door women’ en ze te laten meegenieten van het feestje. Stevige boogie en een uitgesponnen ‘Annie Mae’ waarin een zijsprongetje gemaakt werd naar R.L. Burnside zijn ‘Black Mattie’. Boogie Chillin’… Zac Harmon had het beloofd, het dak zou er hier af gaan en hij hield woord. Een waanzinnig einde. Met ‘You Wanna Know’ lieten keyslinger Corey Carmichael en bassist Chris Gibson hun instrumenten voor wat ze waren en vormde deze zaal met enkel heerlijke danspasjes om tot een heuse danssaloon, hell yeah!. ‘Sugar Mama’ kwam ook nog aan bod en Theo en Martin, gehoord? dit gaat over de echte blues mama’s 😉 Tot de volgende en dat is hier op zondag 17 december met niemand minder dan ‘Ben Poole’ met special guest Guy Smeets. Tussendoor kunnen de blues liefhebbers alhier nog gaan buurten op ‘Blues Traffic’ in Beringe.


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *