KTBA SPECIAL 2018 (Review BluesBreeker)

Zondag 23 april 2018, Zaal Thijssen, Vlierden
Keeping The Blues Alive Special 2018

Verslag: Paul Scholman
Foto’s: Wil Wijnhoven

The Keeping The Blues Alive Special: Vegas-Strauss; Mike Welch & Mike Ledbetter, zo staat op de poster voor vandaag te lezen, en dat is precies waar we voor komen: Warmdraaien voor Moulin Blues over twee weken, waar we ‘Monster’ Mike Welch met Mike Ledbetter in zijn kielzog wederom aantreffen. Tevens hangt het vol met verse posters om de volgende serie zondagmiddagen voor het volgende seizoen aan te kondigen. Sean Chambers valt mij daarbij op, die in december komt, maar er is meer. Hou de website en Facebookpagina maar in de gaten de komende weken/maanden.
Na de keurige aankondiging van Martin Brouwers volgt een instrumentale slowblues het begin van Strauss en Vegas, Respectievelijk Kai Strauss en Tony Vega, waarbij de heren meteen letterlijk de toon zetten voor een heerlijke bluesmiddag in Vlierden.

Bluesfanaten Theo en Martin Brouwers en hun gepassioneerde vrijwilligers proberen bluesmusici binnen te halen die liefst niet al te vaak of zelfs nog helemaal niet in Europa of Nederland gespeeld hebben. Dit om origineel te zijn en blijven t.o.v. andere bluesclubs. Het liefst geen andere gig binnen een straal van 100 kilometer in Nederland, maar helemaal drooghouden kun je dat niet, aldus Theo Brouwers. België maakt daarbij niet zoveel uit. Ik denk dat ze daar zeker in slagen, origineel te zijn. Kijk de lijst van de afgelopen jaren er maar op na, soms wordt er een combi gemaakt om e.e.a. prijstechnisch voor alle partijen aantrekkelijk te houden.

Het openingsnummer van deze middag ‘Blues For Anne’ dat terug te vinden is op de cd ‘Getting Personal’ van Kai Strauss’ grijpt Strauss humorvol aan en stelt voor, omdat vanwege het feit dat voor deze Europese tour de cd’s van Tony Vega zijn uitverkocht, de aanwezigen de cd’s van Kai kunnen kopen als tegemoetkoming en toch een vleugje Tony Vega mee naar huis te kunnen nemen. Gelach alom. Strauss is maar nauwelijks op tijd in Vlierden. Hij was onderweg met de trein, maar er bleek ergens een storing te zijn en moest halsoverkop een taxi zien te regelen in Nijmegen. Een half uur voor aanvang is hij binnen.

De band wordt voorgesteld: Tony Vega: Singer/guitar Larry ‘Lownote’ Johnson Bass; Drummer DuJour; Kai Strauss Special guest, zang en gitaar. Er wordt een prima zompig bluesje op de mat gelegd. Twee gitaristen die elkaar perfect aanvoelen en bijna om en om leadzanger mogen zijn. Tony mag ietsje vaker. Muddy Waters ‘I’m Ready’ in de stijl zoals Lester Butler het zong, met aan het eind Automatic van The Red Devils om het af te leren. Ik mis meteen een bluesharp, maar de compensatie van het uitstekende gitaarspel tussen Strauss en Vega is groot.
Toegift: een nummer van Jimmy Vaughan en nog een, maar mijn drang naar het toilet is te groot.

‘Monster’ Mike Welch met Mike Ledbetter lijken met hun soundcheck te beginnen, ik kom op mijn gemakje nog met een lekker biertje de zaal in lopen, praatje maken met deze en gene, maar de heren moeten denk ik de trein halen, mochten deze weer rijden. Ze spelen een paar liedjes die over de liefde gaan ‘She Belongs To Me’ en ‘Cry For Me Baby’ praten even, maar pakken daarna gewoon door. Het gros van de bezoekers staat nog gezellig buiten de eerste onweersbuien te trotseren met een peukie op deze warmste 23e april ooit gemeten door het KNMI.
Na die eerste nummers is de Zaal Thijssen lekker vol gestroomd met de overige bezoekers vooral uit de omgeving, maar ook van heinde en verre. Monster Mike haalt mij ruw uit dit verhaal met een heerlijk strakke solo. Alweer 20 jaar geleden zag ik hem voor het eerst in Tivoli te Utrecht aan de Oudegracht met ‘Drippin’ Honey’ in het voorprogramma. Ik was van beiden onder de indruk destijds. Mike Ledbetter neemt de gitaarsolo over met zijn zoetgevooisde stem. De man beschikt over een aangename stem. Fabrice on drums???

‘Monster Mike’ krijgt extra aandacht: “Hij kan een miljoen noten spelen”, stelt Mike Ledbetter, “maar hij speelt alleen de juiste noten waarbij u zegt” oeoeoehhh “Just the right ones”. Monster wordt er verlegen van. Neemt zijn gitaar en antwoord met een heerlijke slowblues, na een luid applaus. ‘All Your Love’ wordt fantastisch gezongen door Ledbetter, het is doodstil en de gitaarsolo wordt uit Monster Mike gezogen. Zeer intens…

Soul-vol-of-blues wordt afgewisseld met blues-vol-of-blues. De mannen spelen een afwisselende set vol shuffles en slowblues. Niet veel uptempo valt mij op, maar ik mis het niet moet ik zeggen. Ze spelen zeer onderhoudend
In de pauze wordt de trekking van de loterij gedaan waarmee de volgende edities gefinancierd kunnen worden. Een schilderij, beschikbaar gesteld door Theo Reijnders, zorgt mede voor een volle zaal. De winnaar wordt niet heel erg lang in spanning gehouden en wordt als eerste getrokken, zodat deze kan kiezen tussen drie prachtige schilderijen op hout van: BB King, Hound Dog Taylor, of Stevie Ray Vaughan.

Na de pauze staat na een paar nummers met onder andere ‘How Long Can This Go On’ (mij niet lang genoeg, zou ik denken) komt ook de band van Tony Vega met Kai Strauss weer op het podium. Gewoon vier gitaristen die niet voor elkaar onder doen. Soli over en weer, om beurten, zonder vliegen af te vangen, maar heerlijk op elkaars solo voortbordurend elkaar aan te vullen. Prachtig en wederom een doodstille zaal.
Nog even een toegift na een luid uit de hele zaal “We Want More” met de ritmesectie van Tony Vega Band en het feest is compleet. Ik ben de tijd kwijt en tegen kwart voor acht, als het licht aan gaat sta ik weer met twee voeten op de grond.
Ga zo door Keeping The Blues Alive vrienden, want door de gecreëerde ambiance wordt het uiterste uit jullie artiesten gehaald.


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *