Bands

Sugarboy and the Sinners

Sugarboyandthesinners

Het kan snel gaan, zo wordt wel eens gezegd. Maar wat gaat het snel met het jonge, Nederlandse Sugar Boy and the Sinners! Twee jaar na oprichting zijn ze winnaar van de Dutch Blues Challenge en speelden ze op de International Blues Challenge in Memphis en de European Blues Challenge in Toulouse! En nu komen ze Deurne veroveren met een Dutch Blues Challenge op zak.

Sugar Boy and the Sinners brengen een “laidback” samenspel van mondharmonica, drums, contrabas, gitaar en zang. Dit alles resulteert in een bluesgeluid met een vette knipoog naar rock & roll en rockabilly. Blues door merg en been van de hoogste kwaliteit

De band:

Sugar Boy Vielvoye- Vocals/Vox & Harp
Ronnie Guerin-Guitars
Vinnie Guerin-Double Bass
Frankie Duindam-Drums

Bron:Sugarboy and the Sinners

Fried Bourbon

FriedBourbon

Fried Bourbon is het speerpunt van de hedendaagse Belgische bluesscene. Rechtopstaand in de blues en boogietraditie en moedig genoeg om er toch een eigen zwenk aan te geven. Fried Bourbon staat bekend om zijn originele benadering die niet alleen vakmanschap maar ook een dosis authenticiteit uitstraalt. Met ijzersterk harpwerk, een fat body gitaar en een aanstekelijke stompende en bonkende ritmesectie zorgen ze telkens weer voor wiegende heupen en kippenvel!

Op hun nieuwste album “Gravy Train” vertrekt Fried Bourbon vanuit Chicago zuidwaarts. Ze passeren oude grindwegen, verlaten kerkhoven en bouwvallige shacks. In Memphis overnachten ze in een groezelig motelletje op Lamar Avenue. Met een Oldsmobile Rocket 88 cruisen ze op Highway 61 naar Clarksdale, waar ze in Red’s Lounge tot de vroege uurtjes jammen. Hun reisverhaal eindigt in een Greyhound bus richting Westkust.

Journalist Herman van der Horst schrijft al in 2007: “Fried Bourbon is een van de weinige bands die nog iets wezenlijks toevoegt aan een dikke eeuw blueshistorie.

Bron:Fried Bourbon

Guy Smeets Band

guysmeetsband

Het in 1998 geboren gitaartalent geniet al vanaf zijn zevende jaar van muziek maken. Hij liet zich inspireren door de platenkast van zijn ouders en deelde op een ochtend mede dat hij ooit in de Royal Albert Hall wil staan.
Én ambitieus is hij! Guy gaat geen enkele uitdaging uit de weg en vindt het geweldig om af en toe spontaan mee te kunnen spelen met bekende en minder bekende muzikanten. Big Monty Amundson in Dok 6: (‘that guy can really play the guitar”). Watermelon Slim tijdens de Bluesnight in Heerlen en een aantal malen met Ben Poole tijdens diens toernee door Nederland. Met zijn Guy Smeets Band staat hij het liefst elk weekend op het podium en daar werkt hij dan ook hard aan, samen met zijn band.

Guy is niet alleen technisch een kei op de gitaar. Het is met name zijn gevoelige aard die bij de luisteraar ook juist die gevoelige snaar raakt. “I thought I heard an old black soul playing the guitar”! Een uitspraak van een Brit, over Guy, in een guitarshop in Londen. Dat is wat veel mensen voelen als ze Guy horen spelen. Na acht jaar gitaarles op de muziekschool maakt hij in september 2013 de stap naar het Rock City Institute in Eindhoven. Daar zal hij zijn muzikale kwaliteiten verder verbreden en ontwikkelen.

Bron:Guy Smeets Band

Atomic Road Kings

Atomicroadkings

Deze Amerikaanse blues band bestaat uit vier doorgewinterde Blues artiesten.

Eric “Jailhouse” Von Herzen on harmonica
Kyle Jester on vocals & guitar
Brent Harding on bass
Tom Essa “Slim Crowbar” on drums,

Bron:Atomic Road Kings

Robbert Fossen en Peter Struijk Band

fossenenstruijk

Onversneden Nederlandse Chicagoblues; daar staat het Nederlandse duo Robbert Fossen & Peter Struijk voor. Peter Struijk staat hierbij garant voor het betere (slide-)gitaar werk terwijl Robbert Fossen zorgt voor de zang, mondharmonica en ritme gitaar. Fossen & Struijk zijn eigenlijk nog maar pas bij elkaar (2010) maar wonnen vorig jaar al de Dutch Blues Challenge in de categorie solo/duo’s. Hierna mochten ze Nederland vertegenwoordigen op de International Blues Challenge in Memphis. Ze schopten het hier als eerste Nederlandse artiesten tot de finale: een prestatie van formaat!

Bron:Robbert Fossen
Bron:Peter Struijk

Bas Paardekooper Band

baspaardekooper

Bas Paardekooper and the Blew Crue werd opgericht in 2007. Frontman Bas Paardekooper (1981) bracht zichzelf , geïnspireerd na het horen van Jimi Hendrix’ “Hey Joe”, op elfjarige leeftijd de beginselen van het gitaarspel bij. Gesteund door zijn ouders ontwikkelde Bas zijn spel en groeide de passie voor het instrument dat inmiddels onlosmakelijk is verbonden met de naam “Bas Paardekooper”.

Met de muziek van Hendrix als eerste lesmateriaal was het onvermijdelijk dat Bas zich later zou ontplooien tot blues rock gitarist. Het kostte echter nog een aantal jaren en diverse bands voordat hij zich volledig kon richten op het spelen van de muzieksoort die, zoals velen zullen beamen, “hem op het lijf geschreven is”.

Nadat een vriend Bas aanspoorde zijn eigen band te starten duurde het niet lang voordat de bezetting van wat uiteindelijk “the Blew Crue” zou worden rond was. Binnen “no time” schreef Bas de eerste eigen nummers waarvan er uiteindelijk zes op de EP ‘Hang On To Tomorrow’ (2008) verschenen. Live werd het eigen werk aangevuld met covers van Stevie Ray Vaughan, Walter Trout, Joe Bonamassa en (natuurlijk) Jimi Hendrix. Vanaf hun eerste optreden straalden plezier en overgave van Bas en Crue direct met bakken tegelijk van het podium.

Na de release van hun eerste officiële album ‘The Blues On My Side’ (2010) kwam de band in een stroomversnelling. De plaat bevat 10 originele nummers, allen van de hand van Bas, en laat een band horen die na een aantal jaar samen spelen in staat is om naast het standaard drie accoorden blues-schema ook complexere composities buitengewoon overtuigend neer te zetten. Er werd in deze periode zeer veel opgetreden, wat de band alleen maar hechter en strakker maakte en de naam Bas Paardekooper and the Blew Crue in Nederland, grote delen van Duitsland en België en zelfs in Engeland, de Verenigde Staten en Rusland voorgoed op de kaart zette.

Inmiddels heeft de band haar derde plaat uitgebracht, getiteld ‘Broken Heart For Sale’ (2012) waarmee de muzikale lat wederom hoger gelegd wordt. Alle hoeken van de blues rock worden op dit album verkend. Een aantal tracks zijn voorzien van rijke arrangementen en meerstemmige zangpartijen die de nummers een bijna symfonisch karakter geven maar steeds voldoende ruimte bewaren voor het weergaloze gitaarspel van Paardekooper. De release van ‘Broken Heart For Sale’ vond plaats op 20 december 2012 in een strak gevulde ‘Boerderij’ te Zoetermeer. Een zaal waar de band al regelmatig optrad en waar Bas eerder een persoonlijk hoogtepunt beleefde als “special guest” tijdens een optreden van Walter Trout.

Nog steeds is de band minimaal twee keer per week te vinden in hun oefen- en opnamestudio, ongeacht het aantal optredens want zoals zij zelf zeggen: “Er is altijd een nummer dat we nóg beter kunnen spelen met wat oefening, er is altijd een nummer dat nog af moet en er is altijd een nummer dat we nog moeten bedenken”. Maar het liefst zijn Bas Paardekooper and the Blew Crue “on the road” waar ze iedere show nog steeds met evenveel plezier en overgave neerzetten als hun eerste, bijna zes jaar geleden.

De band bestaat uit:

Bas Paardekooper (Gitaar en Zang)
André de Bruijn (Basgitaar en zang)
Roel van Leeuwen (Drums en zang)
Wouter Hoek (Toetsen en zang)

Bron:Bas Paardekooper Band

Farstreet

farstreet

De bekende Roosendaalse formatie FARSTREET brengt stevige blues op een zeer eigenwijze, gemene manier, verwant aan de stijl van o.a. Gary Moore, Jimi Hendrix.

Gitarist/zanger en frontman Jasper Verstraaten besloot in 2003 , samen met bassist Ad Prinsen, een power trio op te richten.
De click was er al meteen, the feel, en de passie voor muziek. Na een aantal drummers versleten te hebben, is in 2007 drummer Antonie Buurman de band komen versterken.

Antonie en Ad vormen samen een strakke ritme-sectie die perfect past bij het dynamische gitaarspel van Jasper
De click was er al meteen, the feel en de passie voor muziek. Dat voel je, kun je zien en horen! Kortom , met z’n drieën één geheel.

Jasper heeft in het verleden veel ervaring opgedaan bij diverse bluesjams, en deed al diverse gastoptreden met nationale en internationale artiesten zoals Jan Akkerman, Mike & the Mellotones, Chicago blueslegend Eddy Clearwater en the Juke Joints. Bij deze laatste band gaat Jasper regelmatig mee als vast backup gitarist.

Farstreet speelt zowel bekende als onbekende bluesklassiekers, maar ook eigen werk. Opvallend is ook hoe deze mannen een bekend nummer helemaal eigen kunnen maken.

Bron:Farstreet

MoFo Party Band

mofopartyband

De MoFo Party Band heeft zijn roots in Centraal Californië. Ze spelen in kleine clubs maar ook op diverse grote festivals in Europa, Fiji en Nieuw-Zeeland. Een aantal festivals welke zij tot een succes hebben gemaakt zijn onder andere het Belgische R & B festival in Peer België, Kwadendamme Blues Fest in Nederland, Luxemburg Jazz & Blues Rally in Luxemburg, Blues Express Festival in Polen, en het San Francisco Blues Festival en Russian River Blues Festival in Californië.

Deze band heeft het podium gedeeld met blues legendes BB King, James Cotton, Little Milton, Bo Diddley, Robert Cray, Charlie Musselwhite, Los Lobos, Otis Rush, Huey Lewis, John Mayall Tommy Castro en vele anderen. De MoFo Party Band is een gerespecteerde band uit de West Coast blues scene. Dit is een must see band!

De leden:

John Clifton – Lead Vocal/Harmonica
Bill Clifton- Lead Guitar
Grant Clifton-Bass
Brian Bischel- Drums

Bron:MoFo Party Band

X-ray Blues Band

xraybluesband

De X-Ray Bluesband is een viermans bluesrockband bestaande uit zeer ervaren en gedreven muzikanten die sinds 2007, zeer succesvol en met volle overtuiging muziek van Stevie Ray Vaughan en zijn band Double Trouble vertolkt.

In de voorafgaande jaren heeft de band een zekere nationale en internationale reputatie opgebouwd dankzij de ongecompliceerde , en gepassioneerde manier van spelen van Texas Blues. Als enige officiële Europese SRV tribute band , bewijzen deze vier bluesmannen dat muziek van Stevie ook verrassende en subtiele kanten gekend heeft, en dat zijn oeuvre niet alleen uit Power blues en snelle shuffles bestond. Natuurlijk is er ook ruimte om het publiek af en toe te verrassen door van het bekende pad af te wijken , waardoor sommige nummers “toevallig” een andere, onverwachte wending krijgen , en er een interessante interactie met het publiek ontstaat.

Frontman Alex Ilic wordt bijgestaan door bassist Jules van Bussel en drummer Michel Luimes als strak stuwend ritmetandem… Toetsenist Harm Warta is met zijn dynamische spel en Hammond sound verantwoordelijk voor geweldige vintage vibe…..

X-Ray BluesBand…..veel meer dan alleen maar een tribute/coverband

Bron:X-ray Blues Band

Recente berichten

KTBA SPECIAL 2018 (Review Concert Monkey)

Your Reporter on the Spot:
Berry Rombouts

Monster Mike Welch& Mike Ledbetter /  Vega-Strauss Band – Keepingthebluesalive

Zaal Thijssen Vlierden 22 april 2018

 

Wat een verwachtingsvol affiche dit keer van de Keep the Blues alive vereniging. De blues liefhebber weet dat ze in Vlierden bij Zaal Thijssen gaan voor kwaliteit, maar 2 goede bands op 1 middag is zeker niet teveel van het goede.  Het goede zijn de bands Vega-Strauss en de Amerikanen Welch en Ledbetter.
De Vega-Straus band opent deze middag.
De bezetting is; Tony Vega; zang /gitaar–Kai Strauss; zang/gitaar–Henrik Poulsen ;bas– Mads Dybdal Andersen; drums.  Met recht een internationale band omdat Tony uit Texas komt, Kai uit Duitsland,  Mads en Henrik uit Denemarken.
De band trapt af met 3 traditionele blues songs en in de 4e  song wordt  voor het eerst op de Fenders gebattled tussen Kai en Tony nadat ze in de andere songs om beurten soleerden.
Tony soleert in de lage tonen en Kai neemt over in de hoge tonen.  Het zijn uitstekende gitaristen en zangers. Er wordt met volle overgave gemusiceerd.
In de volgende  slow blues song speelt Kai een erg gemene felle solo, komt denk ik omdat hij net had medegedeeld dat hij E140,- af moest tikken voor een taxi om in Vlierden te geraken. Inmiddels blijkt ook dat er een puike ritmesectie op het podium staat, Henrik tovert vette bastonen uit zijn bas en big Mads (ruim 2 mtr schat ik) slaat strak en raak op zijn drumkit.
Na nog een paar blues songs volgt een onvervalste Rock en Roll song, Let the ball rollin’ sterk gezongen  door Tony.
Deze song valt ook goed in de smaak bij het talrijk opgekomen publiek.
De sfeer zit er inmiddels goed in en Kai heeft na een paar songs nog een goed muzikaal  advies voor het publiek  om de dorst te lessen met dit warme weer, namelijk het swingende  nummer, Drinking Beer.
Het publiek vraagt om een toegift waar de band enthousiast aan voldoet. De band bedankt het publiek voor hun enthousiasme.
De pauze is  natuurlijk een geschikt moment om de inwendige mens te versterken, en misschien wat loten te kopen  tbv Keeping the blues alive om weer goede bands te kunnen contracteren voor het nieuwe blues seizoen.   Benieuwd wat Mike & Mike ons na de pauze muzikaal serveren.
Deel 2.
Monster Mike Welch en Mike Ledbetter.
Deze 2 Amerikaanse muzikanten spelen sinds 2016 samen nadat ze  elkaar ontmoet hadden op een groot blues festival in Chicago waar ze samen speelden.  Het bleek dat ze elkaar perfect aanvoelden als gitarist en zanger en de muzikale click was een feit.  Deze samenwerking resulteerde in een cd  en een Europese tour van 12 gigs.
Theo en Martin Brouwers van Keep the Blues alive wisten deze 2 Mikes te strikken voor een optreden in Vlierden in hun thuishaven Zaal Thijssen.
Mike Welch, gitaar en Mike Ledbetter, vocalen en gitaar stelden voor deze tour een gelegenheidsband samen met  Franse muzikanten die hun sporen verdiend hebben in voornamelijk blues jazz soul en pop muziek.
Bezetting is;  Damien Cornelis-keys,  Mig Toquereau-bas,en Fabrice Bessouat-drums.
Het openingsnummer wordt overdonderend opgediend, een vet soulnummer  waarin Mike W meteen laat horen wat voor een fantastische gitarist hij is. Mike L heeft een  krachtige stem met een groot bereik.  Als je hem niet zou zien dan zou je zweren dat er een negroide soulzanger aan het zingen is.
In de  volgende swingende blues nummers zit ook aardig wat soul. De krachtige stem van Mike L wordt in het hoog en laag begeleid door stevig en subtiel gitaarwerk van Mike W.
Tijdens de show worden er(op 1of 2 momenten) lekkere kleine snacks geserveerd, waar maak je dit nog mee tegenwoordig? Dit draagt echt bij aan de gemoedelijke sfeer, hulde aan Zaal Thijssen.  Dit wou ik toch even vermeld hebben.
Tijdens een ballad  blijkt goed hoe krachtig  Mike L zijn  stem is, van overdonderend tot heel breekbaar, waarmee hij het publiek muisstil krijgt.  Een lang applaus is zijn deel.
Er volgen nu een paar traditionele blues nummers waarin Damien op zijn orgel en piano zijn visitekaartje afgeeft. De ritme sectie staat als een huis met de stoicijnse bassist  Mig en de hele tijd smilende Fabrice achter zijn trommels.
Je ziet en hoort hoe goed de band op elkaar is ingespeeld, en vooral hoe goed dat Mike&Mike  elkaar aanvullen en ondersteunen. Mike L speelt bovendien ook goed gitaar.
En ook niet onbelangrijk zijn de  natuurlijk swingende moves van Mike L en de expressie van zijn gezicht,  hier staat een rasechte performer. Na nog een paar nummers nemen de heren een korte pauze.
In deze pauze wordt de uitslag van de loterij bekend gemaakt.  De prijzen bestaan o.a.uit mooie schilderijen van Theo Rijnders. (Portretten van blues muzikanten op hout)
Vervolgens nemen Mike& Mike het podium weer in bezit en volgen er weer mooie nummers  van hun cd Right place, Right time.
Met een BB King  nummer wat lang uitgesponnen wordt met krachtige vocalen van Mike L en spetterend gitaarwerk van Mike W en een sprankelende pianosolo  van Damien eindigt dit nummer in een climax.
Als toegift komen Tony en Kai nog een keer op het podium om met Mike &Mike een passend slot aan dit optreden te geven. Dat betekent gewoon gitaar vuurwerk van 4 heren, geweldig!
Bij toegift 2 wisselen Franse bassist en drummer voor de Scandinavische ritmesectie. Ook in deze samenstelling een geweldige afsluiting van een memorabele concertmiddag.
Deze concertmiddag staat alvast in mijn top 5 van 2018.
Verslag: Berry Rombouts

 

  1. KTBA SPECIAL 2018 (Review BluesBreeker) Geef een reactie
  2. KTBA SPECIAL 2018 (Review Rootsville) Geef een reactie
  3. Mike Wheeler, Kai Strauss, Deger (Review Bluesbreeker) Geef een reactie
  4. Mike Wheeler, Kai Strauss, Deger (review Rootsville) Geef een reactie
  5. Jose Ramirez & Mikes Electric Mud (Review BluesBreeker) Geef een reactie
  6. Jose Ramirez (Review BluesMagazine) Geef een reactie
  7. Ben Poole Band & Guy Smeets (Review Bluesmagazine) Geef een reactie
  8. Ben Poole Band & Guy Smeets (Review BluesBreeker) Geef een reactie
  9. Zac Harmon (Review Rootsville) Geef een reactie