Bands

Sugarboy and the Sinners

Sugarboyandthesinners

Het kan snel gaan, zo wordt wel eens gezegd. Maar wat gaat het snel met het jonge, Nederlandse Sugar Boy and the Sinners! Twee jaar na oprichting zijn ze winnaar van de Dutch Blues Challenge en speelden ze op de International Blues Challenge in Memphis en de European Blues Challenge in Toulouse! En nu komen ze Deurne veroveren met een Dutch Blues Challenge op zak.

Sugar Boy and the Sinners brengen een “laidback” samenspel van mondharmonica, drums, contrabas, gitaar en zang. Dit alles resulteert in een bluesgeluid met een vette knipoog naar rock & roll en rockabilly. Blues door merg en been van de hoogste kwaliteit

De band:

Sugar Boy Vielvoye- Vocals/Vox & Harp
Ronnie Guerin-Guitars
Vinnie Guerin-Double Bass
Frankie Duindam-Drums

Bron:Sugarboy and the Sinners

Fried Bourbon

FriedBourbon

Fried Bourbon is het speerpunt van de hedendaagse Belgische bluesscene. Rechtopstaand in de blues en boogietraditie en moedig genoeg om er toch een eigen zwenk aan te geven. Fried Bourbon staat bekend om zijn originele benadering die niet alleen vakmanschap maar ook een dosis authenticiteit uitstraalt. Met ijzersterk harpwerk, een fat body gitaar en een aanstekelijke stompende en bonkende ritmesectie zorgen ze telkens weer voor wiegende heupen en kippenvel!

Op hun nieuwste album “Gravy Train” vertrekt Fried Bourbon vanuit Chicago zuidwaarts. Ze passeren oude grindwegen, verlaten kerkhoven en bouwvallige shacks. In Memphis overnachten ze in een groezelig motelletje op Lamar Avenue. Met een Oldsmobile Rocket 88 cruisen ze op Highway 61 naar Clarksdale, waar ze in Red’s Lounge tot de vroege uurtjes jammen. Hun reisverhaal eindigt in een Greyhound bus richting Westkust.

Journalist Herman van der Horst schrijft al in 2007: “Fried Bourbon is een van de weinige bands die nog iets wezenlijks toevoegt aan een dikke eeuw blueshistorie.

Bron:Fried Bourbon

Guy Smeets Band

guysmeetsband

Het in 1998 geboren gitaartalent geniet al vanaf zijn zevende jaar van muziek maken. Hij liet zich inspireren door de platenkast van zijn ouders en deelde op een ochtend mede dat hij ooit in de Royal Albert Hall wil staan.
Én ambitieus is hij! Guy gaat geen enkele uitdaging uit de weg en vindt het geweldig om af en toe spontaan mee te kunnen spelen met bekende en minder bekende muzikanten. Big Monty Amundson in Dok 6: (‘that guy can really play the guitar”). Watermelon Slim tijdens de Bluesnight in Heerlen en een aantal malen met Ben Poole tijdens diens toernee door Nederland. Met zijn Guy Smeets Band staat hij het liefst elk weekend op het podium en daar werkt hij dan ook hard aan, samen met zijn band.

Guy is niet alleen technisch een kei op de gitaar. Het is met name zijn gevoelige aard die bij de luisteraar ook juist die gevoelige snaar raakt. “I thought I heard an old black soul playing the guitar”! Een uitspraak van een Brit, over Guy, in een guitarshop in Londen. Dat is wat veel mensen voelen als ze Guy horen spelen. Na acht jaar gitaarles op de muziekschool maakt hij in september 2013 de stap naar het Rock City Institute in Eindhoven. Daar zal hij zijn muzikale kwaliteiten verder verbreden en ontwikkelen.

Bron:Guy Smeets Band

Atomic Road Kings

Atomicroadkings

Deze Amerikaanse blues band bestaat uit vier doorgewinterde Blues artiesten.

Eric “Jailhouse” Von Herzen on harmonica
Kyle Jester on vocals & guitar
Brent Harding on bass
Tom Essa “Slim Crowbar” on drums,

Bron:Atomic Road Kings

Robbert Fossen en Peter Struijk Band

fossenenstruijk

Onversneden Nederlandse Chicagoblues; daar staat het Nederlandse duo Robbert Fossen & Peter Struijk voor. Peter Struijk staat hierbij garant voor het betere (slide-)gitaar werk terwijl Robbert Fossen zorgt voor de zang, mondharmonica en ritme gitaar. Fossen & Struijk zijn eigenlijk nog maar pas bij elkaar (2010) maar wonnen vorig jaar al de Dutch Blues Challenge in de categorie solo/duo’s. Hierna mochten ze Nederland vertegenwoordigen op de International Blues Challenge in Memphis. Ze schopten het hier als eerste Nederlandse artiesten tot de finale: een prestatie van formaat!

Bron:Robbert Fossen
Bron:Peter Struijk

Bas Paardekooper Band

baspaardekooper

Bas Paardekooper and the Blew Crue werd opgericht in 2007. Frontman Bas Paardekooper (1981) bracht zichzelf , geïnspireerd na het horen van Jimi Hendrix’ “Hey Joe”, op elfjarige leeftijd de beginselen van het gitaarspel bij. Gesteund door zijn ouders ontwikkelde Bas zijn spel en groeide de passie voor het instrument dat inmiddels onlosmakelijk is verbonden met de naam “Bas Paardekooper”.

Met de muziek van Hendrix als eerste lesmateriaal was het onvermijdelijk dat Bas zich later zou ontplooien tot blues rock gitarist. Het kostte echter nog een aantal jaren en diverse bands voordat hij zich volledig kon richten op het spelen van de muzieksoort die, zoals velen zullen beamen, “hem op het lijf geschreven is”.

Nadat een vriend Bas aanspoorde zijn eigen band te starten duurde het niet lang voordat de bezetting van wat uiteindelijk “the Blew Crue” zou worden rond was. Binnen “no time” schreef Bas de eerste eigen nummers waarvan er uiteindelijk zes op de EP ‘Hang On To Tomorrow’ (2008) verschenen. Live werd het eigen werk aangevuld met covers van Stevie Ray Vaughan, Walter Trout, Joe Bonamassa en (natuurlijk) Jimi Hendrix. Vanaf hun eerste optreden straalden plezier en overgave van Bas en Crue direct met bakken tegelijk van het podium.

Na de release van hun eerste officiële album ‘The Blues On My Side’ (2010) kwam de band in een stroomversnelling. De plaat bevat 10 originele nummers, allen van de hand van Bas, en laat een band horen die na een aantal jaar samen spelen in staat is om naast het standaard drie accoorden blues-schema ook complexere composities buitengewoon overtuigend neer te zetten. Er werd in deze periode zeer veel opgetreden, wat de band alleen maar hechter en strakker maakte en de naam Bas Paardekooper and the Blew Crue in Nederland, grote delen van Duitsland en België en zelfs in Engeland, de Verenigde Staten en Rusland voorgoed op de kaart zette.

Inmiddels heeft de band haar derde plaat uitgebracht, getiteld ‘Broken Heart For Sale’ (2012) waarmee de muzikale lat wederom hoger gelegd wordt. Alle hoeken van de blues rock worden op dit album verkend. Een aantal tracks zijn voorzien van rijke arrangementen en meerstemmige zangpartijen die de nummers een bijna symfonisch karakter geven maar steeds voldoende ruimte bewaren voor het weergaloze gitaarspel van Paardekooper. De release van ‘Broken Heart For Sale’ vond plaats op 20 december 2012 in een strak gevulde ‘Boerderij’ te Zoetermeer. Een zaal waar de band al regelmatig optrad en waar Bas eerder een persoonlijk hoogtepunt beleefde als “special guest” tijdens een optreden van Walter Trout.

Nog steeds is de band minimaal twee keer per week te vinden in hun oefen- en opnamestudio, ongeacht het aantal optredens want zoals zij zelf zeggen: “Er is altijd een nummer dat we nóg beter kunnen spelen met wat oefening, er is altijd een nummer dat nog af moet en er is altijd een nummer dat we nog moeten bedenken”. Maar het liefst zijn Bas Paardekooper and the Blew Crue “on the road” waar ze iedere show nog steeds met evenveel plezier en overgave neerzetten als hun eerste, bijna zes jaar geleden.

De band bestaat uit:

Bas Paardekooper (Gitaar en Zang)
André de Bruijn (Basgitaar en zang)
Roel van Leeuwen (Drums en zang)
Wouter Hoek (Toetsen en zang)

Bron:Bas Paardekooper Band

Farstreet

farstreet

De bekende Roosendaalse formatie FARSTREET brengt stevige blues op een zeer eigenwijze, gemene manier, verwant aan de stijl van o.a. Gary Moore, Jimi Hendrix.

Gitarist/zanger en frontman Jasper Verstraaten besloot in 2003 , samen met bassist Ad Prinsen, een power trio op te richten.
De click was er al meteen, the feel, en de passie voor muziek. Na een aantal drummers versleten te hebben, is in 2007 drummer Antonie Buurman de band komen versterken.

Antonie en Ad vormen samen een strakke ritme-sectie die perfect past bij het dynamische gitaarspel van Jasper
De click was er al meteen, the feel en de passie voor muziek. Dat voel je, kun je zien en horen! Kortom , met z’n drieën één geheel.

Jasper heeft in het verleden veel ervaring opgedaan bij diverse bluesjams, en deed al diverse gastoptreden met nationale en internationale artiesten zoals Jan Akkerman, Mike & the Mellotones, Chicago blueslegend Eddy Clearwater en the Juke Joints. Bij deze laatste band gaat Jasper regelmatig mee als vast backup gitarist.

Farstreet speelt zowel bekende als onbekende bluesklassiekers, maar ook eigen werk. Opvallend is ook hoe deze mannen een bekend nummer helemaal eigen kunnen maken.

Bron:Farstreet

MoFo Party Band

mofopartyband

De MoFo Party Band heeft zijn roots in Centraal Californië. Ze spelen in kleine clubs maar ook op diverse grote festivals in Europa, Fiji en Nieuw-Zeeland. Een aantal festivals welke zij tot een succes hebben gemaakt zijn onder andere het Belgische R & B festival in Peer België, Kwadendamme Blues Fest in Nederland, Luxemburg Jazz & Blues Rally in Luxemburg, Blues Express Festival in Polen, en het San Francisco Blues Festival en Russian River Blues Festival in Californië.

Deze band heeft het podium gedeeld met blues legendes BB King, James Cotton, Little Milton, Bo Diddley, Robert Cray, Charlie Musselwhite, Los Lobos, Otis Rush, Huey Lewis, John Mayall Tommy Castro en vele anderen. De MoFo Party Band is een gerespecteerde band uit de West Coast blues scene. Dit is een must see band!

De leden:

John Clifton – Lead Vocal/Harmonica
Bill Clifton- Lead Guitar
Grant Clifton-Bass
Brian Bischel- Drums

Bron:MoFo Party Band

X-ray Blues Band

xraybluesband

De X-Ray Bluesband is een viermans bluesrockband bestaande uit zeer ervaren en gedreven muzikanten die sinds 2007, zeer succesvol en met volle overtuiging muziek van Stevie Ray Vaughan en zijn band Double Trouble vertolkt.

In de voorafgaande jaren heeft de band een zekere nationale en internationale reputatie opgebouwd dankzij de ongecompliceerde , en gepassioneerde manier van spelen van Texas Blues. Als enige officiële Europese SRV tribute band , bewijzen deze vier bluesmannen dat muziek van Stevie ook verrassende en subtiele kanten gekend heeft, en dat zijn oeuvre niet alleen uit Power blues en snelle shuffles bestond. Natuurlijk is er ook ruimte om het publiek af en toe te verrassen door van het bekende pad af te wijken , waardoor sommige nummers “toevallig” een andere, onverwachte wending krijgen , en er een interessante interactie met het publiek ontstaat.

Frontman Alex Ilic wordt bijgestaan door bassist Jules van Bussel en drummer Michel Luimes als strak stuwend ritmetandem… Toetsenist Harm Warta is met zijn dynamische spel en Hammond sound verantwoordelijk voor geweldige vintage vibe…..

X-Ray BluesBand…..veel meer dan alleen maar een tribute/coverband

Bron:X-ray Blues Band

Recente berichten

Mike Morgan & Jim Suhler (Review Rootsville)

Mike Morgan & Jim Suhler
KeepingTheBluesAlive.nl – Vlierden (NL)
2017, october 8
club: KeepingTheBluesAlive.nl
review and photo credits: Freddie Vandervelpen
© Rootsville 2017

 

Als de klok (bim bam) van Arnemuiden (lees Vlierden) ‘Welkom thuis’ (bim bam) voor ons zal luiden…dan betekent dit dat bij de gebroeders Brouwers en hun organisatie ‘Keeping The Blues Alive’ het nieuwe seizoen van start zal gaan. Theo en Martin alsook hun lieftallige echtgenoten Ellen en Mia staan, ditmaal geflankeerd door Anka en Teun, klaar om weer iedereen met een hartelijk welkom te begroeten voor de aftrap van het seizoen 2017-2018. Zoals we gewoon zijn hier bij ‘KTBA’ in Vlierden krijgen we voor dit nieuwe seizoen weer een goed gevuld programma met prachtige affiches. Vandaag leggen ze de lat al meteen zeer hoog want met Mike Morgan en Jim Suhler krijgen ze hier toch twee gewichtige namen op bezoek.

Is het nu Mike Morgan and The Crawl of Jim Suhler and Monkey Beat? Joost mag het weten al zie ik die nu niet meteen 🙂 Alle gekheid op een stokje, deze Mike Morgan en Jim Suhler hebben wel degelijk een verleden met elkaar en brachten in 1994 het album ‘Let The Dogs Run’ uit met daarop het heerlijke ‘I Just Want To Know You’. We gaan er dus vandaag geen ‘The Crawl’ of ‘Monkey Beat’ bijhalen maar houden het gewoon bij Mike Morgan & Jim Suhler en deze namen hoeven verder geen betoog…al zal de stem van Mike Morgan bij mij altijd die blijven van Lee McBee en dat zal helaas niet meer mogelijk zijn omdat Lee McBee op 24 juni 2014 kwam te overlijden. Dus moet ik het concert van 8 november 2007 bij ‘Move2Blues’ maar blijven herinneren. Vandaag ook het weerzien van onze Nederlandse blues vrienden en dus staat de ‘barometer’ hier op bijzonder zonnig.

Hier in België staat de finale van de Belgian Blues Challenge gepland op 21 oktober, een dag dat de kalender letterlijk uitpuilt en dus menig organisator ‘kopfschmerzen’ zal bezorgen. Hier bij onze bovenburen is het ‘idem dito’. Vandaag bij de start hier in Vlierden moeten ze ook afrekenen met de een finale maar dan van de ‘Dutch Blues Foundation’. Natuurlijk heb ik geen glazen bol om verder naar ‘Nieuw-Vennep’ te kijken maar één ding staat vast en dat is dat hier in Vlierden de ‘die-hards’ van KTBA in grote getalen naar ‘Hotel Thijssen’ zijn afgezakt.

De huidige samenstelling van ‘The Crawl’ bestaat uit de ritme sectie met Drew Allain (bass) en Kevin Schermerhorn (drums) en wordt het dus Mike Morgan & The Crawl feat. Jim Suhler en als ik fan ben van de aanstekelijke Texas shuffles van Mike Morgan zal het best een aangename namiddag gaan worden. Zeker wanneer Mike Morgan en Jim Suhler dan nog openen met één van mijn favoriete nummers van eentje van de ‘3 Kings’ met name Freddie’s San-Ho-Zay. Woaaah, het hangt duidelijk in de lucht dat dit een smaakvol concert zal worden. Het is momenteel niet zo evident om Mike Morgen over de plas te krijgen daar hij het bijzonder druk heeft in zijn motorzaak en dus chapeau voor bookingsagent ‘Erkan Ödzemir’ van ‘Low Tone Music’ dat hij dit voor mekaar heeft gekregen.

Vette shufles en heerlijke rock ’n roll perfect afgewisseld met enkele slow bluesje zijn de ingrediënten van een heerlijke blues namiddag hier in Vlierden. Met nummers als ‘Roll Me’ en ‘Do I Love You To Much’ zitten Mike Morgan en Jim Suhler hier meteen op dezelfde golflengte als de aanwezigen. Na een wervelende start lijken Mike en Jim enigszins in een dipje te belanden maar dat wordt dadelijk rechtgezet met het jump bluesje ‘Ruby Lee’. Toen de heren van het vliegtuig afstapten maakten ze haast onmiddellijk kennis met de Braziliaanse in Nederland wonende harper Alex Rossi en was de deal dat hij hier in Vlierden als extra support enkele nummertjes kwam meeblazen, wat het optreden nog ‘voller’ kwam te maken. Zijn eerste ‘acte de présence’ was bij het nummer ‘Where’d You Get Your Sugar From?’. Met ‘Give Me Back My Wig’ van good ol’ Hound Dog Taylor werd er als hint vanachter de coulissen een pruik op het podium geworpen, drummer Kevin Schermerhorn zag er meteen het grappige van in alleen bassist Drew Allain hield vast aan zijn perfect kaal geschoren hoofd en zag er niet meteen de humor van in, bijna exit Jim Suhler :-).

Tijdens de pauze kreeg Erkan het al bijzonder druk aan de stand van de merchandising maar gelukkig voor ons kwamen Mike Morgan, Jim Suhler en zijn Crawl al vluf terug het podium op. Ditmaal gingen ze verdere met een lang uitgesponnen funky instrumentale nummer. Na nog een heerlijke shuffle uit het gezamenlijke album ‘Let The Dogs Run’ uit 1994 kwamen de heren aanzetten met een ‘Tin Pan Alley’ bluesje met daarin een bruggetje naar Pink Floyd, and so we wish you were here!!!

Tijd ook om Alex Rossi terug het podium op te roepen voor het aanzetten bij ‘Sugar Coated Love’ waarbij mijn gedachten steeds terug dwalen naar de heerlijke versie van Lou Ann Barton’. Weerom een instrumentaaltje me ook nu weer een heerlijk bruggetje naar ‘You Are My Sunshine’, een nummer dat al overleefd als de Louisiana ‘state song’ sinds 1939. Na het met rock ’n roll overgoten ‘Doing Dong Daddy’ kan Jim Suhler terug aan de bak met ‘Sawed Off Shotgun’ uit hun album. Dat de muzikale bruggetjes een speelplaats vormen voor Mike Morgen is wel overduidelijk met ditmaal een interventie van Led Zeppelin’s Kashmir. Heerlijk toch die combinatie van blues en rock. Helaas betekende dit ook het einde van dit prachtige alles omvattende optreden van Mike Morgen, Jim Suhler en The Crawl al kunnen ze hier in Vlierden niet ontsnappen aan een bisnummers. Met de bissers was Mike Morgan bijzonder zuinig maar toch bedankt voor dit prachtige concert, we hebben ervan genoten.

We kunnen al mededelen dat de laureaten bij de ‘Dutch Blues Challenge’ The Ragtime Rumoers en Mr. Boogie Woogie geworden zijn. Volgende afspraak hier in Vlierden is met Sugar Ray and His Bluetones op zondag 22 oktober.

  1. JP Soars & Leakin’ Roof (Review ConcertMonkey) Geef een reactie
  2. JP Soars & Leakin’ Roof (review BluesBreeker) Geef een reactie
  3. JP Soars & Leakin’ Roof (Review Rootsville) Geef een reactie
  4. James Armstrong & Rip Lee Pryor, KTBA Special (Review Rootsville) Geef een reactie
  5. Rusty Zinn (Review Rootsville) Geef een reactie
  6. Rusty Zinn (review BluesBreeker) 1 reactie
  7. KTBA.nl Special 1 (review ConcertMonkey) Geef een reactie
  8. Giles Robson Band (Review Rootsville) Geef een reactie
  9. Giles Robson Band (review Bluesbreeker) Geef een reactie